Það var alveg ágætis stuð á Þorrablótinu í gær. Fullt af skemmtilegu fólki og ágætis matur, að minnsta kosti nóg af kæstum hákarli, en hljómsveitin var frekar slöpp. Eftir að við höfðum blótað Þorra frameftri kvöldi fórum við ásamt hópi af fólki á bar niður í bæ sem heitir Naked Lunch. Það var alveg hreint ausandi rigning úti og auðvitað var röð fyrir utan staðinn. Við hímdum í röðinni í smá stund og urðum náttúrulega rennblaut og ógeðsleg. Þegar röðin var að koma að okkur var spurt: "how many girls, how many guys?", dyraverðirnir voru með skipanir um að hleypa helst bara stelpum inn. Við héldum að það yrði eitthvað vesen og tókum að tvístíga, þegar dyravörðurinn heyrði okkur tala saman og sagði "Eruð þið frá Íslandi" á frekar bjagaðri íslensku. Við misstum náttúrulega kjálkana í götuna af undrun og gaurinn spurði okkur hvaðan við værum á Íslandi, og svo úr hvaða bæjarhluta Reykjavíkur. Hann upplýsti okkur svo að því að uppáhalds barinn hans í Reykjavík væri Gaukur á stöng og að vinur hans, körfuboltamaðurinn Teitur Örlygsson byggi á Hagamelnum....athyglisvert, en gaurinn var körfuboltaþjálfari Hauka fyrir einhverjum árum síðan!!!! Þetta kom sér ansi vel, því við flugum inn á staðinn og nær allir þeir Íslendingar sem komu á barinn eftir þetta fengu að fara fram fyrir röðina og beint inn. Segið svo að það borgi sig ekki að vera frá Íslandi.

Við tókum púlsinn á Naked Lunch og dönsuðum við diskó og "eighties" tónlist, og um þrjúleitið skelltum við okkur á rólegri stað hinum megin við götuna og svo eftir það var haldið í eftirápartí heima hjá Isaac og Stínu, en þau búa einmitt hér í New York, hún er fiðluleikari og hann smíðar fiðluboga. Ég hef aldrei áður kynnst neinum sem hefur það að atvinnu að smíða fiðluboga.

Eins og af lýsingunni má dæma, komum við seint heim, eða það mætti kannski orða það snemma, því klukkan var sjö á sunnudagsmorgni og heilsan er eftir því í dag.