Ég hélt að ég sem Íslendingur ætti nú ekki að kalla allt ömmu mína hvað veðursveiflur varðar. Ég er búin að komast að því að það er ekki rétt. Það var ókei veður hér á laugardaginn, það rigndi alla aðfararnótt sunnudags og þegar við skriðum heim í morgunsárið þá var orðið mjög hlýtt, örugglega 10 stiga hiti og birtan var mjög furðuleg úti... alveg rosalega speisuð.. það var eins og einhver hefði skvett bláum vatnslitum yfir borgina. Það var líka svo rakt að maður gat næstum því drukkið loftið. Á sunnudagin var svo 15-17 stiga hiti og 95% loftraki. Á mánudaginn var komið allt annað hljóð í skrokkinn, fimm stiga frost og rok.. ískallt. Í dag er svo hins vegar sumarveður, fólk borðar úti á veitingastöðum og það er sumarlykt úti.

Þetta er alveg að fara með mig, ég mæti alltaf annan hvorn dag í dúnúlpu í skólann, grillast alveg gersamlega og mæti þar af leiðandi léttklædd daginn eftir og þá er auðvitað ískalt úti og ég dey úr kulda, mæti í dúnúlpu næsta dag og þá er hlýtt og ég bráðna úr hita.

Já, ég veit þetta er óskaplegt lúxusvandamál.... enda er ég eiginlega bara ánægð með þetta, það er ekki oft sem ég hef upplifað svona mikinn hita í mars, og á ekki eftir að gera það næstu árin, ef veðrið hérna verður eitthvað líkara því sem það er vant að vera.

Ég er hins vegar að hugsa um að finna leið til þess að koma orðinu umhleypingar inn í enska tungu.