Ég kíki aðeins inn á heimasíðu Bandalags íslenskra skáta. Þar rakst ég á umræðu um skátabúninginn góða.

Hæ hó og jibbíjei og jibbíajei.

Til hamingju með daginn allir vinir og ættingjar nær og fjær. Ég er hundfúll yfir því að komast ekki í skrúðgöngu. Mér finnst það nefilega alltaf svo gaman. Svo eru það líka skátarnir sem stjórna þessu öllu með skipulagðri og harðri hendi. Svo er líka svo gaman að sjá havað skátarnir labba vel í takt og þeir eru flottir á skyrtunum sínum í góða veðrinu. Mikilvægt er að fylgjast með því hvaða heiðursmerki eru búningum skátanna því þannig má sjá hversu duglegir þeir hafa verið í starfi. Ég hef aldrei fengið heiðursmerki fyrir eitt né neitt, hvorki hjá skátunum né öðrum. Segir það mér að ég sé latur og feitur?