Jæja, þá er ég komin á flugvöllinn í Boston eftir tíðindalausa lestarferð.

Það eru þrír tímar þar til vélin fer, þannig að ég get fengið mér sæti og lesið eða dundað mér eitthvað annað...

Það stóð nefnilega á miðanum mínum að ég ætti að tékka mig in þremur tímum fyrir brottför, en svo er bara ekkert að gera hérna. Annað en stressið á JFK. Ég þurfti ekki einu sinni að fara úr skónum í öryggistékkinu.. þvílíkt kæruleysi!!!

Ég stefni á að sofa í flugvélinni, þannig að ég þurfi ekki að leggja mig mikið á morgun og geti snúið sólarhringnum strax við fyrir gönguferðina. Við Herdís ætlum að leggja af stað strax á mánudasmorgun, og það er betra að vera útsofin fyrir langan akstur.