Nu er eg alveg ad gefast upp a Blogger. Thad er ad koma timi til ad skipta um kerfi og fara ad hysa thetta sjalf.

Vá, ég var allt í einu að reka augun í wallpaperinn, sem ég setti upp rétt áður en ég fór í fríið til Íslands. Það er mynd af Dettifossi tekin úr flugvél, en á myndinni sést langt til suðurs. Meðal annars sést tjaldstæðið okkar við Selfoss greinilega og úðinn af Selfossi. Það er gaman að sjá myndina svona aftur og kannast við svæðið frá því að við vorum þarna í síðustu viku, í staðinn fyrir að sjá bara urð og grjót.

Þetta er búið að vera sannkallaður letidagur. Ég sofnaði aftur eftir síðasta blogg, og svaf til hádegis, og sofnaði svo aftur í klukkutíma seinnipartinn....

Við Mörður skruppum niður í bæ í blíðunni, að leita að veiðihúfu handa pabba hans, en ekki fannst hún. Við komum svo heim um sexleytið og elduðum pastarétt, en þetta var í fyrsta skipti sem eldhúsáhöld voru brúkuð á heimilinu í 12 daga.

Í kvöld þarf ég svo að fylla út umsókn um framlengingu á dvalarleyfinu mínu, og svo þarf ég að læra allt sem ég get um p21 áður en ég fer að vinna á mánudaginn. Mörður er hins vegar svo heppinn að eiga frí allar helgar, þannig að hann ætlar að skella sér í box-partý til Péturs og Eyrúnar í kvöld.

Komin að heiman, heim! Eða réttara sagt, ég er komin heiman frá Íslandi (sem jú, er og verður alltaf heim), heim til Marðar, sem nú liggur auðvitað steinsofandi eftir að hafa vakað eftir mér og sótt mig í gær, á meðan ég steinsvaf alla leiðina í lestinni frá Boston.

Það er bara alveg ágætt að vera komin heim aftur, og verður náttúrulega miklu skemmtilegara þegar Mörður vaknar.