Blogger Pro1 er farinn að virka aftur, þannig að núna get ég notað hann án þess að fara í gegnum alskonar krúsídúllur áður.

Þegar ég skrifaði síðustu færslu, þá byrjaði ég á því að skrifa hana inn í Lyklaborðssíuna hans Sindra, til þess að fá íslensku stafina fram. Svo tók ég textann og peistaði honum inn í Netþýðandann hans Kristjáns og lét hann þýða færsluna yfir í Unicode. Að lokum afritaði ég þá útgáfu af textanum og setti inn í Blogger interfeisið og ýtti á publish...

Ég er svo þakklát fyrir að það skuli vera fólk eins og Kristján og Sindri sem gera svona script fyrir okkur hin til þess að létta líf okkar.

Hvílík snilld!

Vííí.... Það er svo gaman að vera til þessa dagana!

Ég er að fara að gera ótrúlega spennandi tilraunir með Vanesu næstu daga, og svo er ég að lesa á fullu til þess að gera mér grein fyrir hvaða verkefni ég vil vinna á labbinu.

Veðrið er líka svo gott, og það er bara allt svo ljúft. Ég er að fara að hitta Vasoo og Noeliu á The Hungaria Coffee Shop í kvöld, annað kvöld er bjórkvöld á Telephone Bar og svo ætlum við Mörður að gera eitthvað næs um helgina.

Mér líður bara mjög vel að vera komin aftur til NY. Ég sakna auðvitað fjölskyldunnar og vinanna heima, en málið er að ég fann þessa tilfinningu þegar ég kom heim núna alveg eins og eftir jólin; Það sem ég er að fást við þessa dagana er hér og Mörður er hér, og þess vegna líður mér vel hérna.