Já, ætli ég verði ekki bara að horfast í augu við það, lífið snýst um fótbolta þessa dagana.... Meira að segja í Ameríku.

Það var ekkert smá gaman að sjá Suigi í morgun. Hann sveif um labbið. Hann er nefnilega frá Suður Kóreu.

Í matartímanum er ekki talað um neitt annað en fótbolta heldur. Sumir Kananna eru að dissa hann, finnst fáránlegt að það sé hægt að hafa jafntefli í leik (það er alltaf framlengt í amerískum boltaíþróttum), og þeim finnst fáránlegt að það sé kannski bara skorað eitt mark á 90 mínútum, finnst þetta eitthvað óspennandi. Við útlendingarnir stríðum þeim á móti og segjum þeim bara að þeir geti aldrei skilið fótbolta, því þá vanti þann hæfileika að halda athyglinni lengur en sem nemur þeim tíma sem er á milli auglýsingahléa í körfubolta og amerískum fótbolta. Og svo dissum við þá og segjum að soccer sé sko alvöru fótbolti, en amerískur fótbolti sé svo langt frá því að vera spilaður með fótunum.

Í hádeginu í dag datt einum þeirra í hug að aula því út úr sér að fótbolti væri náttúrulega ekki það alþjóðleg íþrótt, og þess vegna væri ekki hægt að ætlast til þess að Kanar væru með hann á hreinu. Svo tók hann tennis sem dæmi um miklu alþjóðlegri íþrótt en fótbolta. Guði sé lof að hin skapmikla argentínska Vanesa var ekki á svæðinu, þá væri hann sennilega ekki lengur á lífi.

Það sem mér finnst gaman við þessa umræðu er það að það leyfir manni að gera pínu grín að Bandaríkjamönnum án þess að þeir móðgist.

Hins vegar eru Kanar að taka við sér núna þegar þeir föttuðu að þeir komust áfram í HM. Þeim finnst það samt mjög skrýtið, því þeir töpuðu jú síðasta leiknum sínum!