BBC birti í dag grein um að vísindamenn hefðu sýnt tengsl milli virkni ákveðins gens og andfélagslegrar hegðunar. Mér finnst fréttin ansi mekrileg, en blóðþrýstingurinn hjá Ágústi virðist eitthvað hafa hækkað við lestur greinarinnar.

Ef greinin er lesin vel, þá má sjá að vísindamenn segjast ekki vera búnir að finna neitt glæpagen, aðeins tengsl milli hegðunar og þessa erfðavísis, auk ákveðinna umhverfisþátta.

Mig langar til þess að benda á eitt. Það er mjög sjaldan sem bein og einangruð orsakatengsl eru á milli virkni einhvers eins gens og ákveðins sjúkdóms eða hegðunar. Umhverfisáhrif vega oft mjög þungt á vogarskálum um það hvort að einstaklingur fái sjúkdóm, hvort sem sjúkdómsgen er til staðar eða ekki. Sem dæmi má nefna að það er til genetískur veikleiki sem veldur því að fólki er hætt við að fá lungnaþembu. En þeir sem hafa þessa stökkbreytingu fá ekki lungnaþembu nema þeir reyki, en þá eru líkurnar á því að einstaklingurinn fái lungnaþembu margfaldar miðað við reykingamann sem ekki hefur stökkbreytinguna. Fráleitt væri að halda því fram að þetta gen væri ekki svokallað "lungnaþembugen".

Ég á reyndar eftir að lesa sjálfa vísindagreinina um áðurnefnda rannsókn, en ef rétt er farið með staðreyndir í grein BBC, þá finnst mér ekki nema sjálfsagt af vísindamönnum að halda því fram að þeir hafi fundið gen sem eigi þátt í andfélagslegri hegðun. Uppfinning þeirra útskýrir einfaldlega á líffræðilegan hátt einn þátt þess að það bregðist ekki allir eins við sömu aðstæðum.

Hins vegar finnst mér fáránlegt að ætla að fara að þróa lyf sem meðferð gegn glæpum. Vestrænu samfélagi hættir of mikið til þess að finna patentlausnir á öllum hlutum, og nú er verið að gefa það í skyn að unnt sé að búa til pillu til þess að berjast við glæpi.

Ég held líka að það sé líklegt að til þess að lyfið eigi að virka verði neysla þess að eiga sér stað á sama tíma og slæma meðferðin í uppeldinu, til þess að móta heilastövarnar rétt. Á hinn bóginn er möguleiki að lyf sem örvar virkni umrædds gens geti hjálpað fólki sem er ekki endilega glæpamenn, en á við hegðunarvandamál að stríða.

Mig langar líka örlítið til þess að benda á líklega skýringu þess að vísindamennirnir í Kings College skelltu þessum lyfjahugmyndum á borðið. Málið er að það er mikil pressa á líffræðinga að sýna fram á að rannsóknir þeirra hafi praktískt gildi, til þess að einhver vilji fjármagna þær. Vegna þessarar pressu byrja mjög margar vísindagreinar á því að telja upp hvaða sjúkdómar gætu stafað af hinu og þessu sem verið er að rannsaka. Þó að sumir séu á því að rannsóknir eigi að vera praktískar, þá er þetta eitt dæmi um það að vísindamenn ganga of langt í að finna praktískar afleiðingar uppgötvana sinna.

Það góða við þessi orð vísindamannanna er þó það að það vekur fólk til umhugsunar um hluti sem það hefði kannski ekki velt fyrir sér ella....