Þessa dagana snýst vinnan á labbinu hjá mér í kringum próteinhreinsun. Eitt skref af vinnunni er að binda prótínið sem ég er að hreinsa við súlu (þ.e. ég fylli svona spítalasprautu með efni sem prótínið mitt binst við) og svo skola ég súluna þannig að öll óhreinindi losna af, og svo að lokum, þegar bara prótínið mitt er eftir á súlunni, þá set ég efni á sem skolar það af. Þegar það kemur að þessu lokaskrefi að losa prótínið mitt af súlunni nota ég svokallaðan skammtasafnara. Hann virkar þannig að hann telur dropana sem drjúpa úr súlunni og færir alltaf nýtt tilraunaglas undir á 30 dropa fresti. Svo get ég síðar komist úr skugga um í hvaða glas prótínið mitt lenti, og notað þá lausn í tilraunirnar mínar.

Í dag vill svo til að allir skammtasafnararnir á labbinu eru í viðgerð, og ég þarf að losa prótínið mitt af súlunni í fyrramálið. Það vill líka svo skemmtilega til að þessi vinna er unnin við 4°C, þannig að á morgun verður mjög áhugaverður dagur hjá mér. Ég þarf nefnilega að leika dropateljara.

Planið er að taka með mér húfu, dúnúlpu og vetlinga og sitja inni í kæli og telja þrjátíu dropa ofaní túpur. Ég þarf að safna í tuttugu og átta glös, þrjátí dropum í hvert, og það líða átta sekúndur á milli dropa. Alls mun ég því telja 840 dropa á tæpum tveimur klukkustundum.

Það skemmtilegasta er líka að ég þarf að hlusta á aulabrandara frá vinnufélögunum um það að ég sé nú frá Íslandi, þannig að ég sé nú vön kuldanum, og hvort þau eigi nú ekki bara að slökkva ljósið inni í kæli, þannig að ég fá smá skammdegi með kuldanum....