Við vorum að koma úr Dim Sum. Við hittum Adelene, Chris kærastann hennar og Mary Ann niður í Chinatown og fórum á stað sem heitir því smekklega nafni Dim Sum Go-Go. Engar gógópíur á staðnum samt, en fínn matur.

Við höfum farið einu sinni áður á Dim Sum, en það var með Josh og Melissu í janúar. Í þetta skiptið var samt ekki fólk sem keyrði matarvagna um staðinn, þannig að maður gæti bara bent á það sem mann langaði í heldur þurfti að panta af matseðli. Adelene bjargaði okkur alveg, því hún er m.a. alin upp í Hong Kong og kann að panta mat á "cantonese".

Við fengum grænmetis og kjúklinga dumplings, rófukökur með rækjum, hrísgrjónakökur með kjúklingum og svínakjöti, vorrúllur, sesamkúlur, kókoskökur, grænmetishrísgrjónarúllur, steikt dökkt grænmeti og hrísgrjón, og með öllu þessu drukkum við te.

Adelene sagði mér að Dim Sum hefðin hefði byrjað sem svona morgun"kaffis" dæmi, þar sem fólk hittist og fékk sér te saman og smá snakk með. Síðan hefði þetta þróast út í að verða hádegismatur, og teið er komið í annað sæti á eftir smáréttunum sem maður borðar.

Eftir matinn fórum við bara heim, þar sem ég þarf að mæta á labbið, en Adelene og Chris fóru á eitthvað pickles-festival, bara af forvitni, af því að þeim fannst það eitthvað svo fáránlegt. Við fáum að vita allt um það á morgun um hvað það snerist.