Ahhh... nú er ég sybbin, búin að taka alla skammta af ónæmislyfjum sem mér hefur verið útdeilt og er á leiðinni í háttinn.
Ég fór snemma heim í dag og ákvað að halda áfram að vinna í ritgerðinni minni, sem ég hef ekki litið á í heilan mánuð. Ég var frekar svartsýn fyrir, kannski orðin pínu stressuð fyrir prófið og hélt að ég þyrfti að byrja upp á nýtt, hélt að það hefði verði svo lélegt sem ég hafði skrifað í apríl. En viti menn. Upp dúkkaði bara þessi fíni teksti. Ég er svona aðallega búin að vera að fara yfir það sem ég komið, snyrta og svona og pæla í uppsetningunni. Bætti samt smá við innganginn og svona. Ég enda örugglega á því að þurfa að stytta þetta töluvert, þvi að ég er ekki búin að skrifa nær allan innganginn og svo vantar inn helminginn af "experimental design" hlutanum, en samt er ég að verða búin að fylla upp í kvótann varðandi lengd..... Bleh..

Það er samt eiginlega ekki ritgerðin sem mér finnst erfiðust, heldur er málið að ég þekki svo lítið kerfið sem ég er að fara að vinna við, og enginn á labbinu mínu hefur reynslu af því, þannig að ég hef enga leið til þess að diskútera hugmyndir sem ég fæ að tilraunum og svoleiðis. Þannig að ég gæti alveg verið komin út í einhverjar pælingar sem eru ómögulegar af því að það er ekki tækni til staðar til að gera tilraunirnar og svo framvegis. Ojæja... ætti samt varla að fella mig á prófinu ef það kemur upp og ég fæ örugglega góðar ábendingar varðandi verkefnið mitt.

Úff, annars verður mánuður í prófið á föstudaginn, en einhverntíman í upphafi ritsmíðar hafði ég sett mér að klára ritgerðina þá... Í staðinn set ég mér sunnudaginn sem takmark. Ég veit ég er bjartsýn.. en hvenær hefur það skemmt fyrir manni?