Ef veðrið í dag var ekki fullkomið, þá er ekki til fullkomið veður! Það var um þrjátíu stiga hiti, svöl gola og rakastigið var mjög lágt. Ég borðaði því hádegismatinn úti, fékk mér eftirmiðdagssnakk úti með Emily og svo dreif ég mig með Yin Mei á línuskauta eftir vinnu.
Það er nefnilega gaur sem er svo duglegur að hann kennir samstúdentum sínum á línuskauta á þriðjudögum og laugardögum. það var alveg frábært. Við fórum út í næsta almenningsgarð. Þar var sko margt um manninn, strákar á hjólabrettum og strákar að spila hafnabolta og fullt af litlum krökkum að leika sér í gosbrunnum skríkjandin og hlægjandi. Garðurinn ljómaði í kvöldsólinni, fullkomið kvöld til að læra á línuskauta.
Nú kann ég að bakka á tvo mismunandi vegu, stoppa með bremsunni og hefur farið fram í að gera T-stopp. Markmiðið er að ná að vera orðin svo klár í ágúst að ég geti farið með þeim sem leið liggur niður í Central Park. Það hljómar frekar klikkað, að línuskauta eftir eyjunni miðri, í miðri umferðinni og allt, frá hundrað sjötugasta og fimmta stræti niður á fimmtíu og níu. Ef ég verð dugleg að æfa mig ætti ég að geta það!
Ég tók svo subway heim, en mér brá pínulítið þegar ég kom á lestarpallinn. Það voru tuttugu hermenn þar með vélbyssurnar sínar. Ég á aldrei eftir að venjast því að sjá menn ganga með alvæpni um götur borgarinnar. Ég passaði mig reyndar á því að fara bara ekki í sama vagn og þeir í söbbvei, þannig að taugarnar róuðust fljótt.
Nú er ég hins vegar að fara í gymmið að styrkja á mér bakið þannig að ég geti borið bakpoka lengra en tvo metra....
Er víst ekki að fara í Campmor. Bara í vinnuna. Vinkona okkar bíleigandinn er veik. Vona að henni batni fljótt. Best að drífa sig af stað.