Það er ljúft að vera til þessa dagana. Bara beina brautin í vinnunni, engir fyrirlestrar (sem ég þarf að halda sjálf) fyrr en í september, og bara allt að gerast. Allt í einu er orðið brjálað að gera í báðum verkefnunum mínum. Ég fíla það nú eiginlega bara alveg í botn, þetta er líka svo fjölbreytt, að sinna músunum og frumunum, læra allskonar tækni við að rannsaka húð, genótýpera og.. og.. og..

Svo skemmir heldur ekki fyrir að veðrið er með eindæmum gott hér í borg. Ekki sama hitasvækjan og síðasta sumar þegar það var þrjátíu og fimm stiga hiti á hverjum degi, heldur bara svona passlega tuttugu og fimm til þrjátíu gráður. Ljúft.

Ég er reyndar dæmd til að ganga í sömu sandölunum það sem eftir er sumars, því að ég er komin með geðveikt brúnkufar á ristarnar eftir Tevurnar mínar, svona fallegan ferhyrning, u.þ.b 25 fersentimetra að flatarmáli (það gera fjórar fertommur á amerísku). Ég hef heldur ekki farið í sokka í tvo mánuði nema svona rétt til þess að fara út að hlaupa.

Sumsagt allt í gúddí og bara tíu puttar þangað til að Möddi kemur!