Þetta doktorsnámsdæmi er mjög spes svo ekki verði annað sagt. Yfirleitt heldur fólk að maður sé í skóla í hefðbundinni merkingu þess orðs, þ.e. að maður fari í tíma og læri svo heima og geti því hagað tímanum eins og hentar. Einnig spyr fólk oft hvað námið sé langt og á mjög erfitt með að meðtaka það að það sé misjafnt eftir einstaklingum. Ég reyndar hélt það sjálf að þetta tæki bara fimm ár þegar ég kom hingað, en hef svo komist að öðru. Og það á ekki bara við um líffræðinema heldur flesta doktorsnema.

Ég ákvað því að búa til lista yfir það sem borgar sig ekkert að vera að spurja okkur eilífðarstúdentana að:

1. Ætlarðu að vinna heima á Íslandi í sumarfríinu?
Svar: Ég fæ næstum ekkert sumarfrí, kannski viku sko. Ég er nefnilega að vinna á rannsóknarstofu að doktorsverkefninu mínu og það er ætlast til þess að við vinnum 50 vikur á ári.

2. Ertu að fara á labbið, en það er laugardagur!
Svar: Já, frumurnar mínar / mýsnar mínar spurja ekkert að því hvaða dagur er.
Eða á ensku: "I have small living things depending on me in lab".
Eða: Vísindin stoppa ekkert um helgar sko, og svo er ég nörd, og finnst þar af leiðandi gaman í vinnunni.

3. Ertu búin í prófum?
Svar: Ég tek næstum aldrei próf sko, en ég er að verða búin að fara yfir prófin hjá öllum BA nemunum. Námið mitt skiptist eiginlega ekki í annir.

5. Hvernig gengur í skólanum?
Svar: Þú meinar hvernig gengur rannsóknin þín? Það er mjög erfitt að segja til um það. Vonandi ágætlega, sko, en það kemur sennilega í ljós eftir eitt til tvö ár, og vonandi verður enginn keppinautanna búinn að birta niðurstöður úr samskonar rannsókn áður en ég næ að gera það, því að þá verð ég að byrja upp á nýtt.

4. (Hættulegasta spurningin af þeim öllum, getur á slæmum degi valdið taugaáfalli hjá verslings doktorsnemanum): Hvað áttu mörg ár eftir af náminu?
Svar: Ég hef ekki hugmynd um það. Í minnsta lagi fjögur, en vonandi ekki meira en sjö ár. Það fer sko allt eftir því hvað ég verð dugleg að vinna, hversu heppin ég verð og svo náttúrulega hvenær leiðbeinandanum mínum finnst ég vera búin. Ég fæ ekki að útskrifast fyrr en henni finns ég vera orðin nógu klár vísindamaður.

Af þessum lista má ætla að það sé ekkert gaman að vera doktorsnemi. En það er barasta alveg mjög skemmtilegt, sérstaklega ef maður er heppinn með verkefni og svona. Málið er bara að þetta er ekki eins og að vera í skóla. Vinnudagarnir eru langir og oft ekkert helgarfrí, en á móti kemur að vinnan er mjög gefandi og skemmtileg. Það besta við líffræðina er að maður notar bæði heilann og hendurnar í vinnunni allan daginn. Það er ekkert smá gaman að hugsa upp tilraunir og tilgátur og prófa þær og allt það. En það er bara svo mikil óvissa þegar maður er að vinna svona rannsóknarvinnu. Af því að maður hefur ekki hugmynd um hverjar niðrustöðurnar verða. Það er einmitt vegna þessarar óvissu sem maður er að vinna þessa vinnu, og þess vegna er svo erfitt að svara því hvernig gangi í skólanum.