Það er mjög gaman að segja Könum frá Íslenska vegakerfinu. Þegar við vorum að keyra saman í sumarbústaðinn hjá prófessornum mínum barst akstur eitthvað í tal og ég sagði þeim frá því að ég hefði ekki enn keyrt hér (sem reyndar hefur breyst núna því að ég keyrði í sumarfríinu okkar.). Í fyrsta lagi af því að ég hef ekki þurft á því að halda, sem er einn kostanna við að búa á Manhattan. En svo útskýrði ég líka fyrir þeim að sem Íslendingur væri maður bara vanur því að þekkja alla vegi sem maður keyrir á, maður þekkir náttúrulega Reykjavík út og inn og að svo séu engar hraðbrautir á Íslandi, og svo rúsínan í pylsuendanum: Vegakerfið á Íslandi samanstendur eiginlega bara af einum vegi sem liggur hringinn í kringum eyjuna og svo eru nokkrir sveitavegir sem liggja útaf þessum aðalþjóðvegi. Þetta er náttúrulega pínu eiföldun hjá mér, en samt ekki svo langt frá sannleikanum. Og fólki finnst þetta alveg bráðfyndið. Einn vegur, númer eitt, hringinn í kringum landið og varla hægt að villast! Stórkostlegt.