Ég skellti mér á bókasafnið í dag. þar hitti ég kennarann úr enskuprógamminu sem ég sat í ágúst. Hann sagði mér frá Því að hann hefði séð Elton John um daginn. Siðan bætti hann því við að ég væri ótrúlega líkur Elton. úffa. Ég áttaði mig ekki á því hvort það væri gott eða slæmt og slátraði umræðuefninu undir eins. Þegar ég gafst upp á lestrinum rölti ég niður á Union Square. Þar voru blökkustrákar að hipp hopp breika ég fylgdist aðeins með því og fór í Virgin Mega Store. Eftir ég hafði skoðað mig um í smá stund rakst ég á Elton rekkann og áður en ég vissi var ég kominn með fangið fullt af öllum diskum Eltons. Afgreiðslumanneskja kom til mín og spurði hvort hún gæti aðstoðað. Ég sagði já, veistu nokkuð símanúmerið hjá Elton John, það er maður sem ég þarf virkilega að ræða við. Afgreiðslumanneskjan sagðist því miður ekki geta hjálpað mér með það og forðaði sér. Á leiðinni að kassanum mundi ég að mér finnst tónlist Eltons ekkert sérstök og ákvað því að leggja alla diskana frá mér á góðum stað. Að því loknu fór datt mér í hug að það væri sniðugt að rifja upp gömul og góð kynni við Pogues. Þeir voru alltaf góðir. Ég fór og fann einn best of Pogues disk, tók hann úr rekkanum og gekk að afgreiðslukössunum. Þar voru auðvitað hundrað manns í röð þannig að ég hætti bara við allt saman og gekk út. Þegar ég kom aftur út á Union Square voru blökkustrákarnir hættir að dansa en tvær stelpur spiluðu tónlist, önnur á kontrabassa og hin á saxafón. Ég hlustaði á þær í nokkar mínútur. Áður en ég fór niður í subwayinn á Union Square tók ég Nick Cave úr geislaspilaranum og setti Verve í. Það voru ágætis skipti, en Nick Cave er samt betri. Þegar ég kom á brautarpallinn rann express lestin inn og ég illa sáttur fór þar inn, þetta er flott hugsaði ég með mér. Eittvhað var ég þó annars hugar því ég fór óvart úr lestinni á Penn station í stað Union square og þurfti því að bíða eftir næstu lest. Annars gekk heimferðin bara vel.

Nú eru Adelene, Melissa og Laura í heimsókn og Erna er að elda handa þeim. Vonandi fæ ég eitthvað líka.

Nú er haustið komið hingað til New York, það er bara sjö stiga hiti núna. Samt er allt ennþá grænt, en ég hlakka ekkert smá til þegar haustlitirnir fara að koma. Þá verður geggjað að fara í göngutúr upp á Breakneck og njóta þeirra...

Ég fór aftur í spinning í gær, en það var svolítið skondið, því að ég var að tala við aðra stelpu sem er alltaf í tímum líka (þessa sem finnst líka gaman að öskra úr sér lungun í tímunum), og hún var eitthvað að tala um hvað það væri gaman að hjóla, en það væri bara orðið allt of kalt til þess í ár...

Ég náttúrulega stóðst ekki mátið að segja henni að ég ætti nagladekk á fjallahjólið mitt og að það væri svaka gaman að hjóla í snjó, þ.e. ef það væri ekki of mikill snjór til að komast áfram.. Uh.. ég er náttúrulega alger sko, en mér finnst bara svo gaman að segja þetta við fólk þegar það er að hrylla sig yfir kuldanum í tíu til fimmtán gráðum..

En ég ætla nú samt að gefa lærunum á mér smá frí í dag og taka söbbann í vinnuna, ég var svo þreytt eftir spinning í gær og að hjóla heim á eftir að ég bara hrundi niður í rúmið mitt, alveg máttlaus =)