Sunnudagur, 16 nóvember, 2003
Ég er orðin að Ameríkana

Þetta er hræðilegt. Ég bara veit ekki hvernig ég á að bregðast við. Þegar ég vaknaði í morgun bjóst ég við því að þetta yrði bara venjulegur dagur. Ég las nokkrar greinar um hársekki í morgun á meðan ég sötraði kaffi og svona, svo tók ég smá til og dreif mig svo í gymmið um þrjúleitið. Þar sem ég ætlaði beint í vinnuna eftir það, ákvað ég að fara í sturtu í gymminu og taka bara föt með mér til skiptanna. Til þess að minnka umstangið á mér ákvað ég að vera ekkert að taka auka skó með heldur fara bara í hlaupaskónum í vinnuna.

Ég spretti úr spori á brettinu og tók nokkur sett í kraftlyftingartækjunum, svona til þess að stækka nú kannski smá.. teygði og fór í sturtu.

Þegar ég var svo að verða búin að klæða mig dundi áfallið yfir: Ég stóð sjálfa mig að því að virða hvítu hlaupaskóna fyrir mér á fótunum á mér og hugsa hvað þeir færu nú bara vel við ljósu gallabuxurnar mínar. Já, þetta er hræðilegt! Ég er búin að vera hérna nógu lengi til þess að finnast kúl að ganga í hvítum strigaskóm við ljósar gallabuxur.

Ég er í öngum mínum, algerlega ráðþrota, hvað get ég gert?

Posted by erna at 09:23 EH