Ég er búin að vera alveg svakalega andlaus eitthvað í dag. Það var ekkert að gera á labbinu hjá mér, þannig að ég sat bara og las á milli þess sem ég skipti um lausnir á mótefnalituninni minni. Ég las reyndar fjórar greinar, sem er nú nokkuð vel af sér vikið miðað við hvað ég les hægt.

Ég dreif mig svo snemma heim, en viti menn, ég var lyklalaus og nær tveir tímar þar til Mörður var væntanlegur heim. Ég er alveg sérstaklega slæm með að gleyma lyklum heima á haustin, þegar ég þarf ekki að vera í jakka á hverjum degi. Lyklarnir eru þá ekki alltaf á sama stað, þannig að mér sést yfir að taka þá með. (Sko, á veturna er þetta mikið auðveldara, því að lyklarnir eru alltaf í úlpuvasanum, og á sumrin eru þeir alltaf í bakpokanum).

Ég dreif mig því bara út í bókabúð, fékk mér sæti í hægindastól við blaðarekkann og las The Economist í einn og hálfan tíma. Fínt blað þessi Economist, aðeins hlutlausara en aðrir fjölmiðlar hér...

Þegar ég kom út aftur var farið að rigna, og ég rölti út í búð og keypti þistilhjörtu og tómata út á sallat kvöldsins. Þegar út úr búðinni kom, var hins vegar komin hellidemba. Á þeim fimm mínútum sem tók mig að labba heim náði ég að verða algerlega gegndrepa og það var farið að safnast vatn í innkaupapokann. Ég þurfti að stoppa undir þakskegginu og láta vatnið renna af mér áður en ég fór inn. Sem betur fer var Mörður heima, þannig að ég komst beint inn að skipta um föt.

Nú er málið bara að lesa meira og fara svo snemma að sofa til að vera hress í skokkinu í fyrramálið. Mörður er hins vegar að fara að horfa á Ísland-Mexíkó á einhverri spænskri stöð rétt bráðum....