Herdís skrifar um það hvernig meðleigjendur hennar skynja haustið hér. Það er mjög fyndið að sjá hvað fólk ber mismunandi skynbragð á hita/kulda.

Hér eru allir skjálfandi á beinunum, enda fór hitinn niður fyrir 40F um helgina. Svo bíða líka allir spenntir eftir því að mér verði kalt, en ég held að vinnufélagar mínir séu að testa mig.

Ætli þau séu ekki með veðmál í gangi, svona þú veist; Við hvaða hitastig fer Erna að kvarta yfir kulda... sá sem kemst næst því fær pottinn....

Það er líka mjög áhugavert að líta út um gluggann hér í New York svona á fyrstu haustdögum, því að maður getur engan veginn giskað á það hver hitinn sé úti á klæðaburði fólks. Sumir eru í stuttbuxum og hlírabol og aðrir vafra um í dúnúlpu með ullarhúfu og svo er allur skalinn þar á milli. Kannski ekki við öðru að búast af borg sem samanstendur að mestu af fólki frá fjarlægustu heimshornum!

Ahh... ég var að koma heim af labbinu, eftir fjórtán tíma törn. Ég kom ekkert smá miklu í verk í dag og það var alveg æðislega gaman í vinnunni. Ég játa það líka alveg að mér finnst ljúft að vera síðust eftir á labbinu og dunda mér eftir að aðrir eru horfnir til síns heima. Mér finnst alveg svakalega gaman að vinna.

Þegar ég var á leiðinni heim með lestinni minntist ég fyrsta ársins míns í lífefnafræðinni heima. Það eru mjög góðar minningar. Ég lifði örugglega vel undir fátækramörkum, ég man að í febrúar árið '97 hafði ég nákvæmlega 28 þúsund krónur á milli handanna. Helmingurinn fór í leigu og svo borðaði ég bara hafragraut og hrísgrjón á milli þess sem ég fór í gymmið og lærði. Ég lærði ekkert smá mikið og það var ekkert smá gaman. Heimur efnafræðinnar, líffræðinnar og lífefnafræðinnar opnaðist fyrir mér og ég var alveg gersamlega hugfangin.

< diss>
Það var reyndar nóg af fólki sem reyndi að "hafa vit fyrir mér" og var endalaust að segja mér að ég lærði of mikið. Svona eins og það sé bara stórhættulegt að læra og alveg hræðilega leiðinlegt. En svona er það, þetta var sennilega ekkert illa meint, en samt leiðinlegt þegar annað fólk þykist vita betur en maður sjálfur hversu mikið maður þarf að læra! < / diss>

Ég vildi oft óska þess núna að ég hefði jafnmikinn tíma og þessa daga til að sitja bara og læra. Lesa og lesa og lesa. Oh.. those were the days...